يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى ) « 1 » « چنان نيست كه شما مىپنداريد ، شما يتيمان را گرامى نمىداريد و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق نمىكنيد و ميراث را ( از راه مشروع و نامشروع ) جمع كرده مىخوريد . مال و ثروت را بسيار دوست داريد ( و بخاطر آن گناهان زيادى مرتكب مىشويد ) . چنان نيست كه آنها مىپندارند ! در آن هنگام كه زمين سخت در هم كوبيده شود و فرمان پرودگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند و در آن روز جهنّم را حاضر مىكنند . در آن روز انسان متذكر مىشود ، اما اين تذكر چه سودى براى او خواهد داشت ؟ » يادآورى مرگ ، زندگى را براى تو آسانتر مىگرداند و بلكه تو را مسلّط بر زندگى قرار مىدهد زيرا زندگى در دنيا ، تنها يك مرحله و يك دوره‌اى كوتاه از مسير طولانى ما است . پس چرا در از دست دادن آن متأسف شويم ؟ و چرا از آنچه كه از امور دنيايى به ما داده شده ، دچار غرور و نخوت گرديم ؟ و چرا طالبان دنيا اين همه بىتابى و نگرانى پيدا مىكنند و اگر دنيا را از دست بدهند ، بىقرار و بيمناك مىشوند و اگر هم بدست بياورند ، حريص و بخيل مىگردند ؟ فضيلتها ، آداب خير و صفات نيك ، در وجود كسانى كه به مرگ ايمان دارند و هميشه به ياد مرگ هستند ، بيشتر از ديگران مشاهده مىشود ، چنين كسانى در برخورد با دشمن ، از مرگ نمىترسند و از رويارويى با مشكلات ، نمىهراسند و ارادهء خود را از دست نمىدهند و از انجام دادن عمل خير كوتاهى نمىكنند و از شرارت و تجاوز

--> ( 1 ) - سورهء فجر ، آيات 23 - 17 .